ಕಪ್ಪರ್ ರುಟ್ಟಿ

ತಿನಸು ಒಂದೇ, ನಾಮ ಹಲವು. ಹಾಗೊಂದು ತುಳುವರ ಅಚ್ಚು ಮೆಚ್ಚಿನ ತಿಂಡಿಯೇ ಕಪ್ಪರುಟ್ಟಿ. ನಮ್ಮ ಅವಿಭಜಿತ ದಕ್ಷಿಣ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಪುಂಡಿ, ನೀರ್ ದೋಸೆ, ಗಟ್ಟಿ (ಕಡುಬು)ಗಳಿಗೆ ಸಮದಂಡಿಯಾದ ಮತ್ತೊಂದು ತಿಂಡಿಯೇ ಈ ಕಪ್ಪರ್‌ರುಟ್ಟಿ. ಮೂವತ್ತು ನಲ್ವತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಇಡ್ಲಿ, ಅಪ್ಪ ಇತ್ಯಾದಿ ಉಪಹಾರಗಳ ಎದುರು ಈ ತಿಂಡಿಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಮರ್ಯಾದಿ ಕಡಿಮೆ. ನಮಗೆ ಇವತ್ತು ಚಾದೊಂದಿಗೆ ತಿಂಡಿ ‘ಕಪ್ಪರುಟ್ಟಿ’ ಎಂದು ಮೈಯನ್ನೆಲ್ಲಾ ಹಿಡಿಮಾಡಿ ಹೇಳುವ ಕಾಲ ಇತ್ತು. ‘ಬಲ್ಲವರೆ ಬಲ್ಲರು ಬೆಲ್ಲದ ಸವಿಯ’ ಎಂಬಂತೆ, ತಿಂದವನೇ ಬಲ್ಲ ಕಪ್ಪರುಟ್ಟಿಯ ಸವಿ ರುಚಿ. ಕಪ್ಪಲ್+ರುಟ್ಟಿ = ಕಪ್ಪರುಟ್ಟಿ, ಲೋಪ ಸಂಧಿ. ಕಪ್ಪಲ್ ಅಂದರೆ ಒಡೆದ ಮಣ್ಣಿನ ಹಂಡೆ (ಗುರ್ಕೆ), ಅಗೋಲಿ (ದೊಡ್ಡ ಮಡಕೆ) ಇವುಗಳ ಬಾಣಲೆ ಯಾ ಕಾವಲಿಯಂತಹ ಭಾಗ. ಕಪ್ಪರುಟ್ಟಿಯನ್ನು ದಕ್ಷಿಣ ಕನ್ನಡದ ಕೆಲವೆಡೆ ‘ಉಪ್ಪು ದೋಸೆ’ ಎಂದು ಕರೆದರೆ, ತೆಂಕಿನ ಪುತ್ತೂರು ಕಡೆಯವರು ‘ಓಡ್ ಪಾಲೆ’ ಅಂತ ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಅವರಿಗಿಂತ ಸ್ವಲ್ಪ ಬಡಗಿನವರು ‘ಓಡುದ ಅಡ್ಡೆ’ (ತಿಂಡಿ) ಅನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಹೌದು, ಕಪ್ಪಲ್ ಅನ್ನು ‘ಓಡು’ ಅಂತಲೂ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಹಡಗಿಗೂ ತುಳುವಿನಲ್ಲಿ ‘ಕಪ್ಪಲ್’ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಬಾಣಲೆಯಂತಹ ಮಧ್ಯೆ ಆಳವಾಗಿರುವ, ಕಾವಲಿಗಿಂತ ಉದ್ದವಾಗಿರುವ, ನೀರಲ್ಲಿ ತೇಲುವ ರಚನೆಗೆ ಬಹುಶಃ ಕಪ್ಪಲ್ ಎಂದು ಕರೆದಿರಬಹುದು. ‘ಕಪ್ಪಲ್ ದಿಂಜಾವರೆ ಪೋತಿನಾಯೆ (ಪಿರ) ಬಯಿದೆಗೆ, ಬಂಜಿ ದಿಂಜಾವರೆ ಪೋತಿನಾಯೆ ಬಯಿದುಜುಗೆ’ (ಕಪ್ಪಲ್ ತುಂಬಿಸಲು ಹೋದವ ಹಿಂತಿರುಗಿದ್ದಾನೆ, ಹೊಟ್ಟೆ ತುಂಬಿಸಲು ಹೋದವ ಹಿಂತಿರುಗಿಲ್ಲ) ಅಂತ ಗಾದೆಯೇ ಇದೆಯಲ್ಲಾ? ಅಂತಿರ್ಪ ತುಳುವರ ಹೆಮ್ಮೆಯ ಕಪ್ಪರುಟ್ಟಿಯನ್ನು ತಿನ್ನದಿರುವವರು ಬಹು ವಿರಳ ಎಂದೇ ಹೇಳಬಹುದು. ಆದರೆ ಎಷ್ಟು ಮಂದಿಗೆ ಈ ಉಪಹಾರ ತಯಾರಿಸಲು ಗೊತ್ತು? ಈಗೆಲ್ಲಾ ಒಡೆದ ಮಡಕೆಯ ತುಂಡು (ಕಪ್ಪಲ್) ಎಲ್ಲಿ ಸಿಗುತ್ತದೆ?